محمد سجاد سهیلیای اهل وفا به یادتان خواهم بودهنگام دعا به یادتان خواهم بودحالا که مسافر دیار عـشــقـمدر کرب و بلا به یادتان خواهم بودبا سلام خدمت دوستان گرامی ان شا ء الله فردا رهسپار دیار عشق هستم ح

این قدر لب تر نکرده حاجت ما را نده؛

دست آخر نوکرانت را بدعادت میکنی؛

مثل حسن حرم به مزارش وفا نکرد

دیدم که صحن خاکی و قبری غریب داشت

خاکی شده است صورت گلدسته های او

یعنی که میل روضه ی خدالتریب داشت

چادرت را میتکانی؛ میشود نوکر درستمیچکد بر خاک، اشکت؛ میشود قنبر درست ..عرشیان از عرش میآیند، روی گنبدتمیکنند از ریشههای پرچم تو پَر درست.دکَهی کوزهگرانِ شهر تو پُر رونق استمیکنند از خاکِ گن

مادرت ام الادب بوده و فرمود به من

پسرم نذر همه زندگی توست حسین

ای اهل وفا به یادتان خواهم بود

هنگام دعا به یادتان خواهم بود

حالا که مسافر دیار عـشــقـم

در کرب و بلا به یادتان خواهم بود

با سلام خدمت دوستان گرامی ان شا ء الله رهسپار دیار عشق هستم حلال کن رفیق

پ.ن : در شب میلاد امیر المومنین نجف اشرف و لحظه تحویل سال کربلای معلای دعاگوی همه هستم

تا نگاهم به نوکرت افتاد

مادرت گفت ناخوش احوال است

تا که علت را از او جویا شدم

او صدا زد که دخترش لال است

ناگهان با صدای پر از بغض

داد زد که خیلی خوشحال است

سفرکربلای ما جور شد

آخرین پنج شنبه سال است

راہ بهشت از طرف خانه ی علی است

ای عاشقان نشانی از این مستقیم تر؟

یا مُقَلّب ! ، قلب من سوی حرم پرواز کرد

یا مُحَوّل ! ، حال این دل ، عشق را ابراز کرد

خوش بحال زائری که رفت در کرب و بلا

سال خود را زیر ایوان شما آغاز کرد

رضا قاسمی